Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda w porządku. W życzeniach znajduje się jednak mały błąd. „Do siego” piszemy oddzielnie, a nie razem.

Jak wiadomo Bronisław Komorowski słynie z wpadek. Najbardziej znaną gafą była ta z „bulem”. Oczywiście tym razem zawinił nie sam prezydent, ale osoba odpowiedzialna za oświetlenie. Ale wpadka zapewne i tak pójdzie na konto głowy państwa.

Niezła aktywność prezydenta na Facebooku

Joanna Trzaska-Wieczorek w rozmowie z radiem RMF FM tłumaczyła, że Kancelaria Prezydenta „wydaje więcej, by zaoszczędzić”. Brzmi to może kuriozalnie, ale chodzi o to, że jednorazowe ustawienie iluminacji to koszt kilkudziesięciu tysięcy złotych. W ocenie Trzaski-Wieczorek lepiej było zakupić oświetlenie na stałe.

Prezydent powołał Donalda Tuska na premiera [zdjęcia]

Każdy minister otrzymał konstytucję. Tomasz Machała na Twitterze napisał, że prezydent Kwaśniewski miał lepsze prezenty. Dla przychodzących teczka, dla odchodzących pióro wieczne.

Ziobro jest więc politykiem wybieralnym. Ma podobny styl przemawiania – używa wielu słów, ale absolutnie niewiele z nich wynika. Jest podobnie obły. Nie potrafi stworzyć drużyny, nie jest liderem. Mało się nadaje na szefa partii, na szefa rządu. Dobrze za to na urząd fasadowy, jakim jest prezydentura. Ziobro starannie unika ostatnio eksponowania ostrości i radykalizmów w poglądach. Jest typem grzecznego ucznia. Prezydent ma swoje wąsy, Ziobro też jest trochę w wyglądzie niedzisiejszy.

Warto przy okazji jednak zauważyć też różnice. Są potężne w przygotowaniu. Ziobro skończył 40 lat a nie ma prawie żadnego doświadczenia rządowego. 2 lata jako minister to prawie nic. Nie ma podobno pojęcia o politycy zagranicznej, o obronności, o sprawach państwa. Gdzieś dziś przeczytałem, że da się z nim porozmawiać albo o nim samym, albo o kodeksie karnym. Komorowski to były minister i marszałek Sejmu.

Kaczyński powiedział, że nie powiodła się „próba anihilacji PIS” i nie powiodła się próba „dorżnięcia watahy”. Słowa ze starych czasów. Prezes uciął jednocześnie próbę oceny wyniku wyborczego przez dziennikarzy. Powiedział, że kampania nie będzie oceniana. I były to jak sądzę słowa skierowane do Zbigniewa Ziobry i Jacka Kurskiego. A do Sobieniowskiego, Zalewskiej, czy Machały.

Prezydent nie jest notariuszem od wręczania teczek. Według mnie rozmowa z partiami po wyborach jest jego obowiązkiem. Podczas takiego spotkania prezydent może zadawać pytania o wolę współpracy z rządem, o priorytety na kadencję, o ocenę kandydatów do rządu i na stanowiska w Sejmie. Prezydent może wykonać misję dobrych usług, pośrednicząc między rządem a opozycją.

Desygnacja nie zając i nie ucieknie. W kraju nie dzieje się nic takiego, co uzasadniałoby błyskawiczne powoływanie rządu. Zwłaszcza że gabinet Tuska formalnie działa i dziś jak co wtorek się zbiera.

Nie ma więc żadnego powodu by gnać. Może poza ego premiera.

Pomorska Platforma zrobiła świetny wynik, a Nowak odchodzący z fotela ministra prezydenta chciałby się znaleźć w nowym rządzie premiera Tuska. Myśli podobno o ministerstwie sportu. W związku z Euro to czysta przyjemność. Szczerze mówiąc – jeśli Tusk mu tego stanowiska nie da, Nowak może wylądować na out-cie. W sejmowym klubie PO nie ma wielu stronników, raczej nie był lubiany. Funkcja szeregowego posła byłaby dla niego upokarzająca. A do prezydenta raczej wrócić nie może.

Donald Tusk bezwzględnie pozbył się Sławomira Nowaka po aferze hazardowej.

Kulisy ułaskawienia Adama S. – przypominamy

O podejrzeniu popełnienia przestępstwa poinformowała prokuraturę Kancelaria Prezydenta. Braki w dokumentacji sprawy ułaskawienia Adama S. ujawniono w czasie wewnętrznej kontroli. Przeprowadzono ją w Pałacu Prezydenckim po tym, gdy na początku roku media podniosły podejrzenia w sprawie okoliczności nadzwyczajnego ułaskawienia znajomego prezydenckiego zięcia.

Jak się okazało, w Kancelarii brakuje trzech notatek i pisma ze stanowiskiem, na jakiej podstawie Adam S. miałby zostać ułaskawiony. Warszawska prokuratura postanowiła więc wszcząć śledztwo na podstawie art. 276. kk mówiącego, iż „kto niszczy, uszkadza, czyni bezużytecznym, ukrywa lub usuwa dokument, którym nie ma prawa wyłącznie rozporządzać, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2″.

Podejrzeń wobec przebiegu sprawy ułaskawienia Adama S. nie wywołał jedynie sam fakt, iż ten był bliskim znajomym mecenasa Dubienieckiego. Prawników zadziwiło przede wszystkim tempo rozpatrzenia sprawy. Skazany mógł cieszyć się łaską prezydenta już w kilka miesięcy po wszczęciu procedury. Większość pozostałych osób, wobec których prezydent zdecydował się na ułaskawienie musiało czekać zazwyczaj dwa razy dłużej.