Uruchomiliśmy redakcję, zatrudniliśmy dużą część zespołu. Teraz widzimy, że potrzebujemy nowych ludzi, nowych komputerów i nowych umiejętności. Zastanawiamy się więc, jak ten projekt powiększyć, przestawiamy biurka, budujemy i opisujemy kompetencje.

To wszystko zajmuje mi z 15 godzin każdego dnia dzień po dniu. Dziś zorientowałem się, że od kilkunastu dni nie miałem czasu spojrzeć na TVN24. Widok z pokoju ogranicza się do ekranu laptopa z projektem nowego serwisu, który uzupełniamy treścią i newsroomu z dziennikarzami.

Nie chcę wam więcej zabierać czasu naszymi sprawami. Przepraszam za wczorajszą awarię. Padł serwer. Nie miało to związku z Kampanią na żywo, choć KNZ oczywiście dotknęło.

Kampania wróci do swojej dobrej kondycji za pewien czas. To obiecuję, bo i ten serwis i Wy, jego czytelnicy, jesteście dla mnie zbyt ważni.

Pamiętam, że gdy zaczynałem pracę w Kampanii na żywo, wdałem się w dość ostry „spór” ze zwolennikami Janusza Korwina-Mikke i Nowej Prawicy. Jak zapewne pamiętacie, Korwin-Mikke obszernie odniósł się do sprawy na swoim blogu. Napisał m.in.”Dowiedziałem się, że jestem w sporze z używającym pluralis maiestatis p.Maciejem Kmitą. Chodzi mianowicie o to, że na tym blogu określiłem „The New York Times” jako „gazetkę wydawana przez żydo-komunę”. Na co p.Kmita poleciał do p.prof.Pawła Śpiewaka, by się dowiedzieć, czy nie jestem czasem anty-semitą. P.Śpiewak potwierdził, że jestem – i to od dawna. (…) Zaczynając jednak od pieca chcę zauważyć, że p.Kmita popełnił typowy dla dzisiejszej durnej epoki błąd: o to, czy jestem antysemita, poleciał spytać Żyda”. Zwracał się do mnie, Macieja Kmity. Nie krytykował portalu, nie uderzał w jego twórcę, tylko podjął polemikę bądź sformułował krytykę w stronę twórcy artykułu. Bo tak właśnie działa Kampania na żywo. Portal jest wielką platformą naszych poglądów, umożliwia nam formułowanie własnych przemyśleń bez światopoglądowej cenzury. I tylko my odpowiadamy za te, czy inne poglądy.

Takie przykłady mógłbym wyliczać i wyliczać… Kiedy to portal „Lewa strona mocy” (w tej chwili już zdaje się nieistniejący zarzucał MI (nie portalowi, nie Tomaszowi Machale, nie świętemu Piotrowi) celowe dyskredytowanie lewicy poprzez złośliwe wstawki dotyczące SLD, które wtykałem podobno „wszędzie”. Niedługo przed wyborami napisałem krótki wpis o losowaniu lotto Grzegorza Napieralskiego pt. „Napieralski przegrał jeszcze przed wyborami”. Pamiętam, jak oskarżany byłem wtedy o chęć przedwyborczego skompromitowania szefa SLD już samym tytułem. Pamiętam sygnały ludzi lewicy, pamiętam krytykę chociażby Łukasza Naczasa, naszą intensywną wtedy wymianę zdań i własne wątpliwości. Celowano jednak we mnie jako piszącego – o to zawsze prosiłem i taka krytyka była całkowicie uprawniona.

Podobna sytuacja miała miejsce chociażby przy okazji artykułu „Dokąd idziesz, PiS-ie?”. Wtedy nawet proszono redaktora Machałę o przywołanie mnie do porządku po powrocie z urlopu. W Kampanii na żywo odpowiadamy sami za siebie i za swoje poglądy. A każdy z nas ma je inne. Publikacja wpisu kogokolwiek z redakcji nie oznacza, że wszyscy inni reporterzy i szef Tomasz Machała zgadza się z jego tezami. Apeluje do wszystkich krytyków i krytykantów, aby biorąc przykład z przedstawionych powyżej sytuacji potrafili celnie zaatakować twórcę artykułu, a nie wszystkich świętych dookoła.

Patrząc na strukturę serwisu zastanawiam się, czy to nie my powinniśmy się nazywać „Niezależna.pl”

Swoją drogą ciekawe czy najmłodszy poseł Ruchu Palikota zgadza się ze stwierdzeniem Tomasza Machały, że krzyż w Sejmie będzie kłuł przez cztery lata w oczy. Ruch Palikota nie ma szans doprowadzić do jego zdjęcia?

Wywiad jest w formie video. Wrzucę go wieczorem, lub dopiero w nocy. Zależy od dotępności internetu. Zadałem prezesowi te pytania:

Michał Majewski Co tak naprawde chciałby w polityce osiągnać, bo przecież osiągnął już wszystko lub prawie wszystko…

Adam Liwiński Panie Prezesie, czy wprowadzi Pan z pomocą PiS wymóg dołączania do każdego projektu ustawy aneksu zawierającego jej przewidywane koszty i źródła finansowania tejże?

Tomek Kotwica Co Pan sądzi o Januszu Korwinie Mikke i procesie jego partii z PKW?

Adam Jablonski Czy nie obawia się ewentualnego unieważnienia wyborów w związku z niejasnym kodeksem wyborczym i sprawą z Januszem Korwin Mikke?

Julia Lewandowska Jakie błędy uważa, że popełnił gdy był premierem, a co za tym idzie, co zmieniłby w swoim premierowaniu/rządzeniu w razie wygranej teraz? Zmierzam do odkrycia, czy pojawiła się przez ostatnie 4 lata jakaś samokrytyka i refleksja…

Bartosz Kurek czy podoba mu się to co na Węgrzech z forintem robi Orban?

Wojciech Mościbrodzki Czy pan prezes może raz, konkretnie i jasno powiedzieć o co chodzi w mówieniu, że pan prezydent Komorowski został wybrany PRZYPADKOWO, a pani kanclerze Merkel – NIEPRZYPADKOWO.

Stowarzyszenie 61 Dlaczego nie chce pokazać swoich poglądów i wypełnić kwestionariusz (w dowód szacunku dla swoich wyborców) w obywatelskim serwisie Mamprawowiedziec.pl

KTO ZYSKUJE:

Tomasz Machała:
Prawo i Sprawiedliwość… i Ruch Palikota. – Nic nowego. Co za ironia losu!

Z kandydatów, to patrzę z zainteresowaniem na Ryszarda Kalisza w Warszawie i Leszka Millera w Gdyni. To jak im pójdzie 9 października będzie miało duży wpływ na zmiany w SLD po wyborach.

Michał Olech:
Prawo i Sprawiedliwość – Z politycznego punktu widzenia główna partia opozycyjna ma niezłą kampanię. W sondażach ugrupowanie Jarosława Kaczyńskiego nie zwiększyło znacząco swojego poparcia, ale wygląda na to, że PiS ostatecznie otrzyma niezły wynik. Ocieplanie wizerunku o dziwo dało efekt. Unikanie debat przez Jarosława Kaczyńskiego może i psuje demokrację, ale dla każdego obserwatora polskiej sceny politycznej to zrozumiała decyzja. Choć jeszcze niedawno wydawało się to niemożliwe, Prawo i Sprawiedliwość może wyprzedzić Platformę Obywatelską.

Marcin Sobierajski:
Prawo i Sprawiedliwość – Partia jest konsekwentna w ukrywaniu oblicza Jarosława Kaczyńskiego, jakie znamy z całego okresu postsmoleńskiego. Robi to na tyle umiejętnie, że coraz bardziej realnie wygląda przekroczony próg 30%. W poniedziałek prezes PiS ma wystąpić w programie Tomasza Lisa i jeżeli tam sobie poradzi, droga do zwycięstwa będzie stała otworem.

Maciej Kmita:
Polskie Stronnictwo Ludowe – Czarny koń tych wyborów. Ludowcy najbardziej zyskują na słabości konkurentów. Mają więc wielką szansę stać się trzecią siłą parlamentarną. Zdolność koalicyjna jest praktycznie stuprocentowa, bo członkowie dogadają się z każdym. PSL-owi pomagają też politycy PO na czele z premierem, który na każdym kroku podkreśla, jak ważna jest kontynuacja dotychczasowej koalicji. Wizerunkowi nie zaszkodziła nawet nieładnie pachnąca ?afera ogórkowa? na południu Polski oraz promowanie się samorządowców za pieniądze podatników.

Rafał Górka:
Prawo i Sprawiedliwość – Nowy spot z Jarosławem Kaczyńskim w roli głównej to swietna kontra dla bajdurzenia politykow PO, o bądź co bądź, abstrakcyjnych 300 mld z UE. Zresztą cała kampania PiS była prowadzona dość spójnie i skutecznie, czego odzwierciedleniem są coraz lepsze sondaże.

PiS w najlepszym położeniu. Sądzę, że jeszcze kilka miesięcy temu nikt by na to nie postawił. No może poza twardym elektoratem partii Jarosława Kaczyńskiego i kilkoma wybitnymi znawcami polityki.

Tymczasem sztab pod kierownictwem Tomasza Poręby i Adama Hofmana poprowadził znakomitą kampanię. Sprawnie ukrywając słabości i dozując emocje. Mało prawdopodobne, by ktoś był w stanie przez kilka najbliższych dni mocno ich pracę nadwątlić. Wygrana jest na wyciągnięcie ręki, a Jarosław Kaczyński może chyba mocniej martwić się o zdolności koalicyjne, niż o wynik wyborów.

Jakie jest Wasze zdanie? Zapraszamy do dyskusji!

KTO TRACI:

Tomasz Machała:
Platforma Obywatelska: Tusk chce zjeść Palikota ogłaszając, że głosowanie na Ruch Poparcia, to oddanie głosu na PiS. Kaczyński chce zjeść PJN, ogłaszając, że głosowanie na małe formacje, to poparcie Tuska i Palikota. Któremu się uda? Stawiam na Kaczyńskiego. Platforma Obywatelska na razie przegrywa tą kampanię. Na 300 miliardach partia Tuska nie dojedzie zwycięsko do ciszy wyborczej. Autobus Tuska? Być może. Wojewódzki i Michnik? Zobaczymy we wtorek. Na razie wraca straszenie PiSem. Dość to paniczne.

Michał Olech:
Sojusz Lewicy Demokratycznej - Przy spadających notowaniach Platformy niewykluczone, że SLD wejdzie do nowego rządu. W innym przypadku dojdzie zapewne do zmian na stanowisku przewodniczącego partii. Grzegorz Napieralski walczy o przetrwanie, chociaż jeszcze niedawno sondaże dawały Sojuszowi 15-20%. Awantura o miejsca na listach wyborczych, niespójny przekaz i słabo przygotowany Napieralski spowodowały spadkowy trend w badaniach opinii publicznej. Nawet Ryszard Kalisz przyznaje, że kampania SLD nie idzie jak należy.

Marcin Sobierajski:
Sojusz Lewicy Demokratycznej ? Zupełnie zagubiony Grzegorz Napieralski. Debatą z ministrem Rostowskim strzelił sobie w stopę, chociaż obecność Marka Wikińskiego i profesora Gomółki bardzo zneutralizowały z góry założoną przegraną. Sytuację starają się ratować stare wygi, jak Leszek Miller czy Ryszard Kalisz. Ostatni ?plastikowy? spot wyborczy może służyć materiałem do tego jak nie należy brać się za kampanię. Jeżeli tak dalej pójdzie, Palikot może oskubać SLD do granicy 5-7% w samych wyborach.

Maciej Kmita:
Polska Jest Najważniejsza -Partia, która w najgorszym stylu przegrała swoją szansę. Straciła wszystko, co było do stracenia. Na tę porażkę złożyło się parę powodów. Brak zdecydowanego odcięcia się od PiS oraz nieumiejętność dyktowania tematów to chyba najważniejsze z nich. W ostatnim tygodniu partia desperacko wyciągnęła z publicznego niebytu Michała Wiśniewskiego, któremu obiecała legalizację pokera. Strzeliła sobie jednak w stopę, bo lider Ich Troje reputację ma ostatnio mocno wątpliwą. Jednym zdaniem, PJN to wielka niespełniona nadzieja. Wymówka, że posiada okrojone fundusze jest całkowicie nieuzasadniona – wystarczy spojrzeć chociażby na Palikota.

Rafał Górka:
Platforma Obywatelska – Partia jakby przespała końcówkę kampanii. Tuskobus był dobrym pomysłem, ale chyba wyruszył za wcześnie. Bardziej mógłby zapunktować własnie teraz (albo stracić, no ale kto nie ryzykuje ten nie ma). Poza tym, w terenie platformobusy z lokalnymi kandydatam bez wsparcia „znanych twarzy” wypadaja blado.

Trudno nie zgodzić się z Michałem Olechem i Marcinem Sobierajskim, że najmocniej kampanię przegrywa SLD. Coraz trudniej uwierzyć w dwucyfrowy wynik Sojuszu. Jeśli Ruch Palikota wejdzie do Sejmu nie ma na to szans, a wówczas los Grzegorza Napieralskiego w roli przewodniczącego SLD będzie policzony. Jeśli dodatkowo RP okaże się projektem trwałym, cały Sojusz może czekać relatywna marginalizacja.

Sojusz przegrywa jednak tylko kampanię, marnuje swoją szansę na wynik znakomity, a nie zadowalający. Największą cenę może zapłacić jednak Platforma na którą wskazują Tomasz Machała i Rafał Górka. PO może bowiem nie tylko przegrać kampanię, ale i wybory.

Jakie jest Wasze zdanie? Zapraszamy do dyskusji!

Przeczytaj mój sporny tekst: Lemingi atakują. Czyli kto?

Andrzej Jaworski na Facebook’u

„Nie wiem na jakiej podstawie redaktor Tomasz Machała (którego mimo wszystko lubię) twierdzi iż całą swoją kampanię skupiam na Nergalu. Jeżeli już to na walce z nienawiścią” – pisze poseł na Facebook’u. W jego ocenie, poświęcony mu wpis jest przykładem tego, jak powstają oderwane od rzeczywistości mity.

Swoją ocenę polityk PiS rozwija w komentarzach, gdzie zauważa, że opisywany język był jedynie zwykłą ironią. Tej próbuje użyć chyba również kilka zdań dalej, odnosząc się do mojej oceny słowa „leming”. „To już redaktor Machała pisał chyba po kilku głębszych” – uważa.

Niestety redaktor Machała nie pisał i tego. Posłowi i jego znajomym nie przeszkadza to jednak, by szybko podsumować wszystko najpopularniejszym sposobem na „kompromitację” Kampanii na żywo. „Nic mi do tego Andrzeju, że go lubisz. Ale ja nie pałam dobrymi uczuciami do synów posłanek PO” – odpowiada znajomy posła. „To być może stąd te ataki” – ocenia Jaworski.

Pana posła zapewniam, że redaktor Tomasz Machała nie podpisuje się na KnŻ kilkunastoma różnymi nazwiskami. Tymczasem autor nie ma wśród najbliższych żadnych polityków. Jest po prostu krytykiem języka pogardy – niezależnie od tego, które ugrupowanie go używa. Autor nie ma również zwyczaju pracować pod wpływem alkoholu.

Na plus:

Polskie Stronnictwo Ludowe: Sukcesem ludowców jest fakt, że w kampanii w ogóle zaistnieli. Sztab PSL wreszcie wykazał inicjatywę i liderów partii mogliśmy zobaczyć już nie tylko w roli komentatorów w materiałach o walce między PO i PiS.

Relatywnie nowatorski pomysł z klipem muzycznym z politykami w roli głównej i sympatycznym tekstem być może zaskarbił ludowcom, tak cenne dla nich, kilka małych punktów procentowych.

Platforma Obywatelska – Partia premiera Donalda Tuska nie ma oficjalnego programu, nie składa postulatów na przyszłość, ani nie chwali się dokonaniami, bo przecież panuje w niej zakaz chwalenia się. Platforma „skupia się” na udowadnianiu, że coś się zmieniło.

Hofman: Jestem w stanie przeprosić. Bo Polska się zmienia. Na gorsze

Jakimś cudem, to nadal wystarcza. Z wielką dozą szczęścia jej sztabowcy przekuwają groteskowe inicjatywy własnego autorstwa w zwycięskie bitwy tej dziwnej kampanii. Najpierw udało się w przypadku pozwu przeciw PiS, gdy sąd przyznał, iż nieprawdą jest, że w Polsce nic się nie zmieniło, a PO chwali się nie swoimi dokonaniami. Później zadziałało też w przypadku zamieszania wokół debat, które być może okażą się dobrą pułapką na PiS.

Po debacie. Opozycja zdezorientowana i bezradna

Na minus:

Sojusz Lewicy Demokratycznej – Po fali krytycznych komentarzy, z jaką SLD musiało zmierzyć się po swojej niedzielnej konwencji partia na jakiś czas zniknęła z czołówek mediów. Mimo, iż to liderzy Sojuszu w „debacie o debatach” wypadli najpoważniej, ugrupowaniu nie udało się wyjść z roli drugoplanowej.

Ugrupowania pozaparlamentarne – To prawda, jest im znacznie trudniej, niż dużym partiom parlamentarnym z zasobnym budżetem. Jednak w tej kampanii nie istnieją w ogóle. Odrobinę kolorytu nadaje Ruch Poparcia Palikota, ale i ten nie zaistniał przecież próbą zyskania większego rozgłosu, choćby taniego. Barwne listy to za mało.

Gdy mowa o partiach spoza Wiejskiej czasem słyszymy także o Kongresie Nowej Prawicy. W tym przypadku są to jednak wieści o możliwej klęsce na samym starcie.

Ciemne chmury nad Kongresem Nowej Prawicy

Motyw tygodnia:

Debata – Motyw wyśmienity, ale nie w takiej wersji, jakiej powinniśmy sobie życzyć. Walka na żywo, twarzą w twarz od lat potrafi zadecydować o wynikach wyborów. Gdy podczas kampanii w demokratycznym państwie pada temat debat, emocje sięgają zenitu. W Polsce osiągnęliśmy co najwyżej szczyt śmieszności.

Od poniedziałku do piątku byliśmy skazani na obserwowanie sporu o kształt debat, na które żadna ze stron od początku nie miała zamiaru trafić. Gdy do jakiejś wreszcie doszło, naprzeciw siebie stanęli liderzy rządzącej koalicji, co być może najlepiej podsumował na Twitter.com dziennikarz, Marcin Leśkiewicz: „sorry koledzy #montypython”.

Wojtek Duch napisał: „Kaczyński mówił o wilczych zębach, czy obrażał swój kraj nazywając go kondominium, więc ta „pchła szachrajka” to tylko taki żarcik ; )”

Janusz Omyliński przypomniał treść sławetnego wiersza Brzechwy:
„Była sobie Pchła Szachrajka.
Niesłychana rzecz po prostu,
By ktoś tak marnego wzrostu
I nędznego pchlego rodu
Mógł wyczyniać bez powodu
Takie psoty i gałgaństwa,
Jak pchła owa, proszę państwa.” To jest bardzo obraźliwe…”

Mariusz Trupacz źle ocenia obu polityków: „Obaj panowie kompromitują się. Jeden robi to z miną poważnego starszego pana a drugi z uśmiechem młodego fircyka”

Krystian Lisowsky pisze zaś: „Troszeczkę się nie dziwię Tuskowi- ileż można wytrzymać? Zamiast w dobie światowego kryzysu wspólnie dążyć aby gospodarka Polski była stabilna, to się podkopuje z każdej możliwej strony… Mnie się bardziej jednak podobało nazwanie Kaczyńskiego „piromanem ” :))”

Dosadnie sprawę pointuje Jarosław Niepodamski: Że to głupota, którą nie warto się nawet zajmować. Tak ma wyglądać debata publiczna? Jak kto kogo nazwał?

Z kim się zgadzacie? „pchła szachrajka” to przesada?