Jak skomentuje Pani wczorajsze przepychanki młodzieżówki Platformy ze zwolennikami PiS? Mikołaj Grzegorczyk z gdańskiego SMD mówił, że to oddolna inicjatywa. Jednak to dziwne. Oddolna inicjatywa w Malborku, kolejna w Gdańsku?

Nie komentuję oddolnych inicjatyw. Trwa kampania wyborcza i każdy ma prawo być tam, gdzie chce. Jak rozumiem było trochę nerwów. Jeden z naszych kolegów z Gdańska dostał po twarzy, ale warto trzymać nerwy na wodzy. Takie starcia są czymś normalnym i naturalnym w kampanii wyborczej.

Z punktu widzenia sztabu, nie byłoby lepiej, gdyby się tam nie pojawili?

Absolutnie nie mam takiego odczucia.

Rozmawiamy tuż po debacie Uniwersytecie Gdańskim, chyba jednej z najciekawszych w tej kampanii. Studenci mocno państwa przycisnęli. Jednak mało tu mediów, kilkuset młodych, nie szkoda tego dnia?

Studenci są bardzo ważni dla nas. Taką debatę, tu na UG, miałam też cztery lata temu i czułam się w obowiązku, by zjawić się tu ponownie. Debaty są esencją kampanii wyborczych i wręcz obowiązkiem kandydata. Jeśli ktoś nie jest w stanie odważyć się na debatę, to jak potem może nas godnie reprezentować? Jak może debatować chociażby na arenie europejskiej?

Jeśli wygrywacie, koalicja nadal z PSL, czy raczej z Palikotem? Wszystko wskazuje bowiem, że Ruch Palikota na Wiejskiej się znajdzie.

PSL jest naszym strategicznym partnerem i powtarzamy to od początku kampanii. To jest koalicja, która się sprawdziła. Przetrwała w Polsce cztery lata, co nie jest łatwe. Warto ją nadal pielęgnować. Z PSL dobrze się uzupełniamy i mam nadzieję, że będziemy mieli wystarczającą większość, by taką właśnie kolicję kontynuwoać.

Co, jeśli to się nie uda, a w Sejmie będzie Palikot, być może z większą liczbą mandatów niż PSL?

Zobaczymy, kto ostatecznie wejdzie do Sejmu i ile będzie miał mandatów. I wtedy będziemy rozmawiali.

Załóżmy inny scenariusz. Przegrywacie, co dalej?

Takie są prawa demokracji. Nie należy się na to obrażać. Jak przegramy, to zobaczymy co zrobi zwycięzca i czy uda mu się stworzyć koalicję.

W piątek zrobiło się znowu głośno o wojnie między Schetyną a Tuskiem.

Platforma ma silnego lidera, który sprawił, że przez cztery lata była w Polsce liderem, przynajmniej jeśli chodzi o sondaże. Mam nadzieję, że to się potwierdzi w niedzielę. Oczywiście przegrany jest zawsze rozliczany ze swoich błędów. Jednak liczę, że będziemy się w partii rozliczać ze zwycięzstwa.

Wyobraża sobie Pani sytuację, że tym przegranym jest Donald Tusk i wasza partia rozlicza go z przegranej w wyborach?

Czekamy przede wszystkim na werdykt wyborczy. Sytuacja wewnętrzna partii z pewnością będzie zależała od wyników wyborów – zwycięstwa, przegranej, lub remisu. Ponieważ i taka sytuacja jest możliwa. Ja czekam więc do niedzieli, a właściwie do poniedziałku. Sądzę bowiem, że w niedzielę będziemy mieli ograniczone zaufanie do sondażowych wyników.

Jak je Pani typuje?

Będzie około dwuprocentowa przewaga Platformy w okolicach 30 proc.

Z posłanką Agnieszką Pomaską spotkaliśmy się przy okazji debaty zorganizowanej na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie na pytania studentów, oprócz posłanki PO, odpowiadali również Elżbieta Jakubiak z PJN, Andrzej Jaworski z PiS i Krzysztof Andruszkiewicz z SLD.

Jestem zastraszana – mówi mi Izydorczyk

Jak to?

Od paru dni otrzymywałam telefony od ?życzliwych? z mojej byłej partii, abym nie odważyła się na jakikolwiek komentarz pod adresem Janusza Palikota, albowiem będę tego mocno żałowała. Nie pozwolę sobie na takie zastraszanie!

Izydorczyk nie zdradza, kto jej groził. Dlatego zapytałem ją o inne sprawy związane z Ruchem: o długi, o Palikota

Co takiego zobaczyła Pani w Januszu Palikocie, co powiedziało Pani: warto za tym człowiekiem pójść?

Odwaga i swoboda wypowiedzi ? Janusz Palikot jest świetnym mówcą. Niestety dziś już wiem, że jest to jedynie populista i celebryta…

Co takiego się stało, że zdecydowała się Pani zejść z tej drogi?

Pracując z Januszem Palikotem zorientowałam się w dość szybkim czasie, bo prezesem byłam jedynie 3 miesiące, iż Janusz Palikot nie zamierza płacić firmom i ludziom za ich pracę wykonaną na rzecz jego partii i stowarzyszenia. Ponieważ najważniejsze dla mnie jest życie zgodnie z etyką ? postanowiłam nie uczestniczyć w tak jawnym i okrutnym wykorzystywaniu ludzi.

Ale przecież mianowano Panią prezesem zarządu, jeździła Pani po Polsce, werbowała członków, zachęcała do aktywnej pracy… Czyli na początku było różowo. Był jakiś przełomowy moment, że powiedziała pani: „dość, wychodzę” ?

Tak. Podczas rozmowach ze spin doctorami ? kiedy to po negocjacjach finansowych Janusz zdradził mi swój plan ? zapłacimy im po przekroczeniu progu 3%, a jak nie, to rozwiążemy stowarzyszenie. Poczułam się oszukana. Byłam nieświadomą uczestniczką oszustwa. W czasie wszystkich moich rozmów z Januszem, każdego dnia, przekonywałam się, że moje zdanie jest nic nie warte. Palikot kompletnie nie liczył się ze mną, tak jak i zresztą z innymi, którzy chcieli coś zrobić dla Ruchu.

Z przekazów medialnych wiemy, że partia borykała się i boryka z wielkimi problemami finansowymi, nie płaci wynagrodzeń ani czynszu. Jak to wyglądało za czasów pani obecności tam?

Tak jak napisałam wcześniej – Palikot nie zasilał kasy, tak jak obiecywał, lecz zaciągał coraz to nowsze zobowiązania. Często wymagał również ode mnie, abym wykonywała obiecane prace, jednakże bez zapłaty (np. druk plakatów i ulotek itp.) Jego metodą było podpisywanie umów z firmami, które uwierzyły, że forma przelewu za płatność jest wiarygodną. Niestety, nigdy nie doczekały się należnych pieniędzy. Przynajmniej te za największe kwoty.

Słyszałem o mechanizmie układania list, polegającym na nagradzaniu za zbieranie specjalnych punktów, które otrzymywało się za happeningi i konferencje, ale można było je też kupować. Jak to wyglądało?

Mnie jako prezesowi zależało na zaangażowaniu ludzi w wydarzenia stowarzyszenia i partii ? stąd powstał pomysł na system premiowy. Palikotowi zależało na pieniądzach ? do opracowanego systemu kazał dodać zapis o punktach za pieniądze. Chciał zobaczyć, kto dla kariery politycznej zrobi wszystko, o co poprosi.

Jak Pani patrzy dzisiaj na listy Ruchu Palikota, to jakie one są?

Wszyscy ci, którzy wierzyli w zmiany w tym kraju i mogli się do nich przyczynić już dawno odeszli. Teraz została grupa ludzi, którzy nie mają pomysłu na swoje życie i ślepo podłączają się pod ?zadymy? Palikota, wierząc, że dzięki temu coś osiągną. Palikot ma tę świadomość i dlatego nie dopuszcza tych ludzi do mediów ? wie, że osłabiłoby to jego rangę w oczach społeczeństwa.

Palikot ma realne szanse na wprowadzenie swojej drużyny do Sejmu?

Ma bardzo dobrych PR-owców. Gdyby media zdecydowały się pokazać sylwetki ?tej drużyny? i ich znajomość gospodarki i polityki społecznej ? nie miałby szans.

A jednak szef Ruchu deklaruje, że po wyborach zgodziłby się objąć stanowisko premiera. To byłby dobry dla Polski szef rządu?

A w jakiej dziedzinie Palikot się specjalizuje? Bo raczej nie w gospodarce, skoro nawet nie chciał pisać programu – jak sam mówił „nikt tego nie czyta i nie potrzebuje? I to było dla mnie szokującym odkryciem prawdziwej twarzy człowieka, któremu zaufałam w walce o lepsze jutro.

Czy w takim razie sądzi Pani, że Janusz Palikot jest po prostu sprawnym biznesmenem, który ułożył genialny biznes-plan na Polaków? Nie ma realnej wizji Polski?

Z pewnością zmienił się z polityka w celebrytę. To jest jego cel – być sławnym… Realna wizja Polski ? Wątpię, skoro jak sam mówił: ?program wyborczy nikomu jest nie potrzebny?…

Przez długi czas milczała pani na temat tego, co działo się i dzieje w RP. Co spowodowało, że postanowiła pani o tym opowiedzieć?

Mój transfer do SLD był cichy. jestem w Sojuszu już od paru miesięcy i nie robiliśmy z tego tak głośnej sprawy, jak zrobił to Janusz Palikot z przejściem Pani Wiśniewskiej. Wtedy to dopiero jako odzew Pan Tomasz Kalita pozwolił sobie na uwagę iż SLD dokonało znacznie większego transferu. Ale przestałam już milczeć. Złożyło się na to kilka powodów. Po pierwsze Janusz Palikot pozwolił sobie na oszczerstwa wobec mnie parę tygodni temu ? kłamał, mówiąc, iż wyrzucił mnie za system premiowy. Chciałabym także, aby Janusz Palikot rozliczył się z firmami, którym od wielu miesięcy nie wypłaca pieniędzy. Czuję się w etycznym obowiązku pomóc im w odzyskaniu należnych wynagrodzeń.

Kiedy odeszła pani z RPP, to od razu zaświtała w Pani głowie myśl, że może warto zaufać SLD?

Tak oczywiście ? nawet już dużo wcześniej.

SLD szeroko otworzyło przed panią swoje wrota. Nie było problemu z miejscem na liście? Kto się do kogo zwrócił, Pani do SLD, czy SLD do Pani?

To ja zwróciłam się do SLD ? zrobiłam to już kilka miesięcy temu.Nie wykorzystywaliśmy tego w mediach. Dziękuję SLD za zaufanie.

Powiem, jak to może wyglądać z perspektywy obserwatora sceny politycznej. Kiedy wysoko postawiony działacz konkurencyjnej partii z niej odchodzi, to staje się idealnym „kąskiem” dla szefów innych ugrupowań o podobnym profilu. Dostała Pani wysokie miejsce na liście podwarszawskiej, wystąpiła Pani w spocie „Kobiety Lewicy”. Nie czuje się Pani zdobyczą?

Czuję, iż mogę coś dla tego kraju zrobić. Cieszę się, że mam szansę to wykazać. I to jest dla mnie najważniejsze.

Janusz Palikot powiedział ostatnio, że „lepszy Palikot z wibratorem niż Napieralski bez jaj”. Jest Pani w SLD, więc coś do Grzegorza Napieralskiego musiało panią przyciągnąć. W czym jest lepszy od Palikota?

Jest prawdomówny i realizuje to co mówi. W przeciwieństwie do Palikota, który jest wyłącznie populistą…

Doskonale na pewno orientuje się Pani, jaki wizerunek ma teraz Sojusz. Sondaże spadają na łeb na szyję, partia nie ma pomysłu na kampanię. Napieralski traci swoją pozycję. Ważni przedstawiciele lewicowych środowisk Wanda Nowicka czy Robert Biedroń postanowili przejść na stronę Palikota. Pani poszła w odwrotnym kierunku. Przecież SLD jest teraz kompletnie niemodną partią…

Zależy mi na budowaniu silnej lewicy w tym kraju. Dlatego stawiam na SLD. Dobre politycznie państwo powinno mieć silną prawicę i lewicę. Do Palikota odeszli ci, którzy nie potrafili się porozumieć, bo bardziej cenią własny interes od interesu lewicy.

W Pani ocenie lewica ma szansę na realne rządzenie po wyborach?

Tak. Wierzę w koalicję z PO.

I część wywiadu z posłem PO znajdziecie TUTAJ

Maciej Kmita: Co Pan poczuł, kiedy usłyszał Pan wieść o raporcie komisji ds. nacisków? Czy to nie jest tak, że poseł Andrzej Czuma wbija nóż w plecy Platformie tuż przed wyborami?

Michał Marcinkiewicz: Byłem mocno zdziwiony, szczególnie dlatego, że znałem relację z poszczególnych przesłuchań. Nie zgadzam się z głównymi tezami projektu raportu posła Czumy. Wszyscy pamiętamy co działo się w epoce IV RP w czasie rządów PIS. Pamiętamy naciski, pamiętamy ręczne sterowanie prokuraturą, podsłuchy? Trwało to na szczęście tylko 2 lata i skończyło się kompromitującymi aferami z udziałem polityków PIS. Myślę, że członkowie komisji śledczej będą zgłaszać poprawki do raportu. Pamiętajmy, że obecnie jest to tylko projekt.

Podniósłby Pan rękę za Trybunałem Stanu dla Ziobry i Kaczyńskiego w świetle ustaleń raportu Kalisza?

Przeciwnicy postawienia panów Kaczyńskiego i Ziobry przed Trybunałem mówią, że to zemsta polityczna, a zapominają o odpowiedzialności za decyzje ludzi, którzy dysponują wielką władzą nad zwykłym człowiekiem. Jeśli słyszę, że wiceszef ABW miał na swym biurku aparaturę, która pozwalała mu słuchać na żywo rozmów telefonicznych swoich przeciwników politycznych, a kto wie może nawet sąsiadów, których pies np. za głośno szczekał. I słuchał na żywo ponad 6000 rozmów? To ja mówię – podniósłbym. Niech niezawisły Trybunał rozstrzygnie. To jedyna metoda by powstrzymać takie totalitarne zakusy.

Zgadza się Pan ze stwierdzeniem posła Kutza ?Oni zabili niewinną kobietę??

Poseł Kutz, wybitny artysta, znający bardzo dobrze osobiście panią Barbarę Blidę ma prawo do emocji. Trybunał Stanu będzie tych emocji pozbawiony.

?Biała księga Macierewicza? i retoryka smoleńska może Pana zdaniem po raz kolejny wynieść PiS do władzy?

PIS retorykę smoleńską wykorzystuje instrumentalnie. Podobny mają pomysł na kampanię. Mam wątpliwości czy szaleństwa pana Macierewicza pomagają PiS-owi. Kipi od niego nienawiścią i co gorsza jest tak oszołomiony chęcią ?ukarania winnych?, że idzie w coraz większe skrajności i niedorzeczności. Jest jedną z osób, która w największym stopniu odpowiada za brutalizację języka polityki oraz za podsycanie negatywnych ludzkich emocji.

W co ?gra? prezes Kaczyński?

Jedno jest pewne, Jarosław Kaczyński swoją retoryką próbuje scementować elektorat prawicowy i skrajnie prawicowy i równocześnie zdemobilizować, zniechęcić do udziału w wyborach elektorat PO. Kaczyński wie, że tylko wtedy ma szansę wygrać, on dziś mentalnie nie jest w stanie pozyskać nowych wyborców.

Ma pan poczucie, że dymisja Bogdana Klicha i szereg dymisji w polskim wojsku nastąpiły za późno?

Nie. Raport ministra Millera był punktem wyjścia. Wskazał na szereg nieprawidłowości w 36 pułku, ale wskazał również coś gorszego, tzn. że nie były wdrażane wcześniejsze zalecenia. Wierzę, że to ?trzęsienie ziemi? w polskiej armii da wielu wojskowym do myślenia. Rozpoczął się rozdział naprawy polskiej armii. Był to proces konieczny do przeprowadzenia i nawet opozycja tego nie kwestionuje.

Czy walka na spoty jest w polskiej przestrzeni publicznej konieczna? PO musi w niej uczestniczyć?

W każdej demokracji spoty występują. Plakaty też. Pytanie jest inne, czy powinni za nie płacić podatnicy, czy powinny być finansowane de facto z pieniędzy z budżetu państwa. Moja odpowiedź brzmi nie. Nie powinny. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zakaz zaproponowany przez PO jest niedopuszczalny, choć są kraje, jak choćby Francja, gdzie nie ogranicza to demokracji. Ogromna ilość billboardów i spotów zastąpiła w Polsce prawdziwą debatę. Zinfantylizowała polską politykę. To realny problem, z którym musimy się zmierzyć. Nowy Sejm będzie musiał ponownie się nad tym zastanowić.

Jakie odczucia wywołał w Panu spot PiS pt. ?Oni czekają naprawdę?? Czy jest to, jak pisze Janusz Palikot na blogu, ?wygrzebywanie zmarłych??

Janusz Palikot ma swoja stylistykę, która mnie odpycha. Nie chce o tym mówić. Natomiast spot jest wyrazem uzasadnionych emocji, które przeżywa osoba, która straciła najbliższych ludzi w straszliwej katastrofie. Ja też straciłem w tej katastrofie przyjaciół i zachowuję w pamięci wiele wspomnień. Pamiętam tylko rzeczy dobre. Nie będę jednak o tym mówił w kampanii wyborczej. To zbyt osobiste i jednocześnie nie mające z kampanią wyborczą nic wspólnego.

Wierzy Pan w teorię tajnych spotkań Kaczyńskiego i Napieralskiego w celu zdyskredytowania Platformy?

Na pewno obaj panowie próbują za wszelka cenę Platformę dyskredytować. Nie wiem czy spotykają się potajemnie, czy jawnie. Nie wiem, czy w ogóle się spotykają. Niewątpliwie są jednak zdolni do zawarcia koalicji, a jedynym spoiwem tejże koalicji będzie chęć izolacji PO. Czy wyborcy na to pozwolą przekonamy się w październiku. Ich ewentualny rząd skończy podobnie jak koalicja PIS, Samoobrony i LPR. Po podzieleniu się stanowiskami, już w kilka miesięcy po wyborach zacznie dochodzić do gorszących sporów. A w konsekwencji do rozpadu koalicji i wcześniejszych wyborów.

Jakie ma Pan plany na przyszłą kadencję?

Ogromnym wyzwaniem jest światowy kryzys finansowy. Polska musi doprowadzić do realizacji planu Rostowskiego, który ma doprowadzić do powstania pierwszego w wolnej Polsce zrównoważonego budżetu. To będzie wymagało głębokiej reformy struktury budżetu państwa, kontynuowania reform systemów ubezpieczeń społecznych. Chciałbym pracować dalej w komisji finansów publicznych. Będę pamiętał również o ważnych dla mojego regionu inwestycjach. Będę wspierał powstanie zapowiadanego przez minister Bieńkowską specjalnego programu operacyjnego dla Polski Zachodniej.

Czy układa sobie Pan tzw. PLAN B ? ?co będzie jeśli mnie jednak nie wybiorą??

Zawsze trzeba brać pod uwagę wszelkie możliwości. Przede wszystkim jednak trzeba podchodzić do wyników wyborów z dużą pokorą. To jest decyzja wyborców i zawsze należy ją uszanować. Ja jestem życiowym optymistą i wierzę, że moja dotychczasowa praca zostanie doceniona.

Zawsze na koniec wywiadów, które przeprowadzam, pytam rozmówców, czego im życzyć. Zatem czego życzyć Panu?

O, tak łatwo nie ma! (śmiech) Jak każdemu Pan chce czegoś życzyć to słucham. Czego mi Pan życzy?

Więc tak: po pierwsze, życzę, aby zawsze oceniano pana przez pryzmat wiedzy i kompetencji, bez stereotypu ?młody niedoświadczony?. No i może banalnie ? spełnienia dążeń: i tych osobistych i tych politycznych ? w końcu nazwisko na premiera Pan już ma :)).

Przeczytaj też pierwszą częścią wywiadu

Maciej Kmita: Podziela Pan pogląd wielu komentatorów, że na przedbiegu kampanii to PiS narzuca jej główne tematy? Trzeba przyznać, że spoty i list Kaczyńskiego do premiera zdominowały ostatnio przekazy medialne?

Jakub Kwaśny: Nie podzielam opinii, że narzuca tematy, ale żałuję, że media i wielu komentatorów skupiają się na teatrze politycznym, na spotach, a nie na programach. To powoduje ?tabloidyzację? debaty publicznej. Rzeczywiste tematy narzuca dzisiaj Sojusz Lewicy Demokratycznej, sukcesywnie odsłaniając kolejne obszary programowe. Mam nadzieję, że konsekwencja z jaką to robimy przełoży się na wynik wyborczy. Próżno bowiem szukać odpowiedzialnej i konkretnej debaty programowej wewnątrz innych partii.

A jednak programowe konferencje SLD nie przebijają się w mediach zbyt wyraźnie?

Takie czasy? media bardziej interesują się wzajemnym wyniszczaniem PO i PiS niż walką na programy. Dlaczego PO nie ogłosiło do tej pory żadnych propozycji? Ponieważ te z 2007 r. są nadal aktualne, prawie nic nie zostało zrealizowane. Nie mamy niższych podatków, nie ma poprawy w służbie zdrowia, podziału NFZ, obniżenia kosztów funkcjonowania administracji publicznej, odpartyjnienia Senatu, podziału MSWiA, w zamian mamy ograniczanie rozwoju samorządów, demontaż Funduszu Rezerwy Demograficznej i reformy emerytalnej. Jeżeli chodzi natomiast o SLD to myślę, że konsekwencja w prezentowaniu programu w efekcie przyniesie spodziewane efekty. Wyborcy docenią żmudną pracę i poważne podejście do polityki.

SLD wiele mówi o parytetach. Według dotychczasowych zapowiedzi w całej Polsce na listach Sojuszu będą tylko trzy ?jedynki? dla pań (Piekarska, Prządka, Bańkowska). Czyżby skończyło się tylko na deklaracjach?

W 2007 roku Krystyna Łybacka w Poznaniu zwyciężyła z trzeciego miejsca na liście. Nie jest nigdzie powiedziane, że ?jedynka? daje gwarancję mandatu. Na listach Sojuszu Lewicy Demokratycznej będzie dużo kobiet i będą one wysoko. Jednym z założeń jest to, aby w pierwszej piątce były przynajmniej dwie panie. Jestem odpowiedzialny za kształt listy w okręgu nr 15 i tu ta zasada zostanie dochowana. Na drugim miejscu będzie Iwona Tworzydło, magister sztuki, a zawodowo rolnik ? ogrodnik, osoba aktywna społecznie i politycznie w powiecie bocheńskim. Kobiety są w polityce bardzo potrzebne; chciałbym, aby lista w moim okręgu była w pełni zbalansowana.

Katarzyna Piekarska zmuszona była jednak ustąpić miejsca Kaliszowi w najbardziej prestiżowym okręgu, jakim jest Warszawa?

To była decyzja Katarzyny Piekarskiej. Jest liderką mazowieckiego SLD, to na niej spoczywa odpowiedzialność za sukces wyborczy list w całym województwie. Podjęła słuszną decyzję w poczuciu odpowiedzialności za całą partię.

Zobacz, co pisaliśmy o sytuacji w mazowieckim SLD

Zdziwiło Pana, że w obecnej kadencji Sejm nie będzie głosował już nad projektami o in vitro i aborcji autorstwa SLD?

Ani trochę. Jak już wspomniałem; PO nie jest zainteresowane realizowaniem postulatów lewicowych. Przeciąganiem osób kojarzonych z lewicą ? jak najbardziej, ale nie realizacją ich programu. Wygodniej jest mówić, gorzej jest zrobić. A Donald Tusk, jak i cała Platforma dużo mówią, a mało robią. To jest administrowanie, a nie rządzenie. A panowie Arłukowicz i Rosati są jak kochanki żonatego mężczyzny, wykorzystywane i mamione obietnicami, ale prędzej czy później zostaną porzucone.

Koalicja SLD z PiS jest tak egzotyczna, że aż nierealna? W końcu prezes Kaczyński przed II turą wyborów nisko ukłonił się środowiskom lewicowym?.

A kto się wtedy nie kłaniał środowiskom lewicowym, proszę mi powiedzieć?! Prezydent Komorowski i Donald Tusk też puszczali oko do lewicowego elektoratu, wtedy lewica była w Polsce potrzebna. Po wyborach nie widzę woli PO, by wrócić do złożonych wtedy lewicy obietnic. To pokazuje, że w polityce można mówić wszystko, a najlepszym tego przykładem jest Marszałek Niesiołowski. O koalicjach należy mówić po wyborach, bo tutaj decydujący będzie werdykt wyborców, to oni wybiorą opcje którym zechcą powierzyć rządzenie krajem. Choć mi osobiście trudno sobie wyobrazić Jarosława Kaczyńskiego i Ryszarda Kalisza w ławach rządowych. Nie sądzi Pan, że to nijak nie pasuje do siebie?

Przewodniczący Napieralski jak ognia unika stanowczej deklaracji pt. ?Koalicji z PiS nie będzie?. Wyborca, który chce zagłosować na Sojusz ma chyba prawo uzyskać zapewnienie, że nie otrzyma ?PiS-u? w pakiecie?

Wyborca głosujący na SLD może być pewien, że głosuje na kandydatów SLD, a nie na Jarosława Kaczyńskiego czy Donalda Tuska. Gdyby spojrzeć na PO i PiS, to przecież te dwie partie określały się kiedyś mianem ?przyjaciół?, wspólnie startowali w wyborach samorządowych, wspólnie zagłosowali za powołaniem CBA, a Jarosław Gowin bardziej przypomina Kaczyńskiego niż Tuska. Te dwie partie więcej dzisiaj łączy niż dzieli, choć żadna z nich nie chce się do tego przyznać. Gdy Ryszard Kalisz ogłosił swój raport i wniosek jaki z niego płynie, pierwszym dystansującym się był Premier Donald Tusk. Jaką mamy pewność, że znów nie padną sobie w ramiona? Myślę, że dzisiaj bardziej prawdopodobny jest powrót POPiSu niż koalicja SLD-PiS. A przewodniczącemu Napieralskiemu wcale się nie dziwię, dlaczego ma pozwalać na to by stawiać się pod ścianą, dlaczego ma tłumaczyć się z retoryki, którą stosuje PO, by odebrać nam lewicowe głosy, strasząc taką dziwaczną koalicją.

Jednomandatowe okręgi wyborcze zwiększają szanse SLD na reprezentację w Senacie? W województwie świętokrzyskim lewica forsuje wariant ?profesorski? (trzech profesorów w trzech jednomandatowych okręgach?) To może być dobre lekarstwo na słabe wyniki Sojuszu w bojach o miejsca w wyższej izbie parlamentu?

Nie jestem zwolennikiem jednomandatowych okręgów wyborczych, a przynajmniej nie w każdych wyborach; to, co dobrze sprawdza się w małych gminach, niekoniecznie sprawdza się w wyborach parlamentarnych. Obawiam się po prostu, że zostaną one po pierwsze zdominowane przez największe partie polityczne, po drugie przez osoby z zasobnym portfelem. Przykład senatora Stokłosy pokazał, że nie ważne są problemy kandydata z prawem, tylko odpowiednia ilość pieniędzy na kampanię. To rodzi obawę, że Senat nigdy nie stanie się ?Izbą Mędrców? stojących na straży jakości prawa tworzonego przez Sejm. Bardziej przekonuje mnie pomysł albo całkowitej likwidacji Senatu, albo przekształcenia go w Izbę Samorządową. A pomysł kolegów z sąsiedniego województwa świętokrzyskiego bardzo mi się podoba, Senat kojarzy mi się właśnie z taką ?Izbą Mędrców?, więc im więcej przedstawicieli świata nauki w Izbie Wyższej, tym lepiej.

Wielu politologów twierdzi jednak, że jednomandatowe okręgi rozbiją monopol partyjny? Czy zatem inicjatywa Rafała Dutkiewicza, który chce wprowadzić do Senatu osoby aktywne w poszczególnych społecznościach, ale niezwiązane z żadnym ugrupowaniem, jest skazana na porażkę?

To nie jest inicjatywa tylko Rafała Dutkiewicza, są w niej również inni prezydenci, jak chociażby prof. Jacek Majchrowski czy Tadeusz Ferenc. Przyglądam się tej inicjatywie z ciekawością i życzliwością. Gdyby jednak się udało przełamać monopol PO w Senacie, zweryfikuję swój pogląd na jednomandatowe okręgi wyborcze w wyborach do wyższej izby parlamentu.

Czy informacje jednego z posłów PSL, przytoczone zresztą przez nasz portal, że SLD ma kłopoty z ?zapychaniem? list wyborczych to konfabulacje czy realny problem?

Jeżeli w okręgu tak trudnym dla lewicy jak okręg tarnowski na 18 miejsc na liście, ja mam ponad 25 chętnych; to o czymś to świadczy. Podejrzewam, że w innych częściach kraju jest jeszcze bardziej komfortowo. A listy Rada Krajowa SLD zatwierdzi dzień po Platformie. Problem mogą mieć chyba w PSL i PiS skoro tak zwlekają. A tak swoją drogą z tym ?poinformowanym? posłem PSL jest jak z ?życzliwym? sąsiadem, który zazwyczaj mówi o problemach innych, bo ze swoimi nie potrafi sobie poradzić.

To może na koniec pytanie z innej ?beczki?: Ma Pan konto w ostatnio reklamowanej przez SLD grze ?Second Life?? Czy takie rozwiązania pomogą Sojuszowi w pozyskaniu młodego elektoratu?

Przyznam szczerze, że nie mam. Nigdy jakoś specjalnie za grami komputerowymi nie przepadałem. Choć miałem zarówno kultowe Atari, Commodore 64 (śmiech), a później Amigę, ale na grze ?Cywilizacja? się skończyło. SLD przyciągnie młody elektorat przede wszystkim tym, że jako jedyna partia jest autentycznie nowoczesna i stawia na młodych ludzi, czego jestem najlepszym przykładem. Wykorzystywanie różnych form aktywności na pewno nie zaszkodzi, może jedynie pomóc. Podoba mi się energia z jaką Łukasz Naczas potrafi zarazić nas nowoczesnymi formami kampanii wyborczej. To jednak program i ciężka praca, na którą składają się te wszystkie elementy, spowodują, że wynik SLD będzie znacznie lepszy od tego, który serwowany jest nam przez ośrodki badania opinii publicznej.

Czego Panu życzyć?

Jestem młody, mówią mi, że polityka mnie zepsuje. Dlatego proszę mi życzyć, żebym zawsze mógł spojrzeć w lustro i powiedzieć głośno ?Kwaśny, jesteś przyzwoitym człowiekiem?

W takim razie życzę ponadto wielu przychylnych Panu luster :)

Maciej Kmita: Według wszystkich znaków na niebie i ziemi poprowadzi Pan drużynę SLD do Sejmu w okręgu tarnowskim. Dotychczas znany był Pan z działalności samorządowej. Czy jest Pan zatem już gotowy na ?wielką politykę? na Wiejskiej?

Jakub Kwaśny: Człowiek bez ambicji wiele w życiu nie osiągnie. A ja zawsze stawiałem sobie ambitne cele, do których wytrwale dążę. Ważne jednak by ambicje nie przysłoniły człowiekowi tego, co najważniejsze, czyli drugiego człowieka. ?Wielka polityka? z Wiejskiej, jak Pan to określił, to przede wszystkim służba publiczna. I tak pojmuję również start w wyborach parlamentarnych – jako służbę mieszkańcom ziemi tarnowskiej, ale także Powiśla Dąbrowskiego, ziemi bocheńskiej, brzeskiej, wielickiej i proszowickiej, bo tak rozległy jest okręg wyborczy nr 15. Czuję się gotowy podjąć to wyzwanie i sądzę, że wiedza jaką zdobyłem będąc przez pięć lat samorządowcem oraz ta, jaką zdobywam pracując na wyższych uczelniach przyda się w pracy parlamentarnej.

W swoim okręgu będzie Pan konkurował między innymi z Aleksandrem Gradem czy Barbarą Marianowską ? swoistymi weteranami polityki. W czym jest Pan od nich lepszy?

To nie chodzi o to, by stawiać się ponad konkurentów politycznych. Każdy z nich ma określone przymioty, doświadczenie, mocne i słabe strony. Ocena należeć będzie do wyborców. Ja chciałbym zaproponować inny model sprawowania mandatu posła. Być bliżej ludzi i ich spraw, których na co dzień doświadczam, jeżdżąc pociągiem osobowym, komunikacją publiczną (której jestem fanem, mimo posiadania własnych ?czterech kółek?) czy rozwiązując problemy, z którymi się do mnie zgłaszają. Dodatkowo jako osoba młoda czuję, że mam trudniej od ?weteranów?, bo ja MUSZĘ się wykazać, aby nie była to tylko przygoda na jedną kadencję. Dlatego myślę, że głos oddany na mnie ma swoistą gwarancję, że nie będzie zmarnowany! Na Wiejskiej przyda się trochę świeżości :)

Krzysztof Janik zasugerował ostatnio, że dostał ?śmieszną? propozycję startu do Sejmu. Czy jego marginalizacja w Tarnowie jest elementem polityki odstawiania doświadczonych polityków lewicy na boczny tor?

Nie spotkałem się z takim stwierdzeniem Krzysztofa Janika. Wiem natomiast, że pracuje teraz na kilku uczelniach, ma przed sobą habilitację, wielu seminarzystów. To bardzo zajmujące i w pewnym momencie wymaga dokonania wyboru. Szanuję decyzję Krzysztofa Janika, powiem więcej? Ponieważ od niego, w jakiś sposób, rozpoczęła się moja przygoda z polityką, w wielu kwestiach będę się na nim wzorował. Był jednym ze skuteczniejszych przedstawicieli ziemi tarnowskiej w Parlamencie. Określony zostałem już, przez dziennikarzy, następcą Krzysztofa Janika, zatem postaram się, by uczeń był lepszy od mistrza. Co przyznam, jest ambitnym zadaniem.

Edukacja i kultura ? tym między innymi zajmuje się Pan w Radzie Miasta Tarnowa. To będą także Pana priorytety w parlamencie?

Przede wszystkim jestem wiceprzewodniczącym Komisji Rozwoju Miasta i Spraw Komunalnych, jednej z najważniejszych stałych komisji Rady Miejskiej w Tarnowie. Dodatkowo pracując w Zakładzie Studiów Regionalnych (Katedra Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych) Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie naukowo zajmuję się sprawami rozwoju regionalnego, samorządem terytorialnym i ekonomią międzynarodową. To są główne obszary moich zainteresowań i tym przede wszystkim chciałbym zająć się w nowej kadencji Sejmu. Skok cywilizacyjny, o którym tak wiele mówi obecny rząd, nie będzie możliwy jeżeli nie doprowadzi do wyrównania różnic społecznych i spójności terytorialnej całego kraju. Tymczasem nadal mamy do czynienia z podziałem na Polskę dwóch prędkości. Edukacja to kolejny obszar, który z racji pracy jako nauczyciel akademicki jest mi bliski. Dodatkowo mam w miarę świeże spojrzenie na to co w polskim systemie edukacji i szkolnictwa wyższego wymaga zmian. A trzeba powiedzieć sobie wprost, że reforma ministra Handkego nie przyniosła spodziewanych rezultatów. Wspomniał Pan jeszcze o kulturze. Istotnie jest to obszar z którym wiążę wielkie nadzieje. Kultura ubogaca, a jednocześnie spychana jest na boczny tor. Nawet w programach partii politycznych jest zawsze gdzieś na końcu. Mój brat zaszczepił we mnie miłość do teatru, stąd bliskie mi są sprawy związane również z tą dziedziną życia. Pisałem nawet referat naukowy na temat gospodarki kreatywnej, opartej właśnie na ?przemyśle? kulturalnym.

Jak ważną rolę w Pańskiej kampanii odgrywać będzie Internet?

Internet jest naturalną przestrzenią, do której w jakiejś mierze przenosi się życie. Możemy już nie tylko dokonać internetowych zakupów, przelewów bankowych, rozmawiać za pośrednictwem wideo komunikatorów, ale także lepiej poznać osobę, na którą zagłosujemy. To naturalne, że politycy na jakiś czas opanowują Internet. Boli mnie jednak to, że wielu z nich traktuje to medium po macoszemu. Kampania się kończy ? kończy się aktywność na stronie internetowej, z for internetowych znikają ?polityczni użytkownicy?, a boom jest tylko na miesiąc przed wyborami. Udowodniłem, że ze mną jest inaczej. Na tarnowskim forum internetowym jestem codziennie, mam specjalną skrzynkę interwencji, jak również służbowy numer gadu-gadu dostępny w czasie trwania sesji Rady Miejskiej. Każdy może się odezwać.

Zamierza Pan również stosować taktykę ?door to door??

Moja wzmożona aktywność w Internecie nie świadczy o tym, że jestem ?wirtualnym? kandydatem. Kampania ?od drzwi do drzwi? jest bardzo trudna, ale bardzo skuteczna. Daje lepszy, ?żywy? kontakt z wyborcą, który docenia później trud i czas jaki poświęcił właśnie jemu dany kandydat. Pozwala również na chwilę rozmowy, dyskusje na ważne tematy. W ten sposób wywalczyłem mandat radnego w 2006 roku, odwiedziłem wtedy kilka tysięcy mieszkań. W kolejnej kampanii, w 2010 r. nie zaniechałem tej metody, nie inaczej będzie i teraz.

Sądzi Pan, że PO, które ostatnio wyraźnie otworzyło się na środowiska lewicowe (transfer Arłukowicza czy Rosatiego) oraz Palikot głoszący bardzo liberalne hasła odbiorą dużą część elektoratu SLD?

Przykro mi to mówić, ale uważam, że skoro ci panowie przeszli do Platformy, to tak naprawdę z poglądami lewicowymi nie mieli nic wspólnego. Oceniam to bardzo negatywnie, ponieważ PO udowodniło już wiele razy, że jest partią konserwatywną. Nie wierzę, że jakiekolwiek rozwiązania o których mówił kiedyś Bartosz Arłukowicz, zostaną przez partię obecnie rządzącą przeprowadzone. Chciałbym zobaczyć posła Gowina, który podniesie rękę za legalizacją związków partnerskich, czy refundacją metody in vitro. ?Jak coś jest do wszystkiego to jest do niczego? i tak dzisiaj oceniam Platformę. Cenię sobie wyrazistość i jasność poglądów. Nie można być tak trochę w ciąży, podobnie jak nie można być katolikiem i ateistą jednocześnie. Przykre jest też to, że ta ?zamiana? zrodziła się tuż przed wyborami, to wymusza jednoznaczne koniunkturalne motywacje, a nie chęć realnej zmiany rzeczywistości. Ale polityka niestety pełna jest koniunkturalistów.

Arłukowicz zatem, mówiąc kolokwialnie, ?sprzedał się?? Jego urząd to tylko i wyłącznie zaspokojenie ambicji politycznych?

Dobrą cechą polityka jest cierpliwość, Bartkowi najwyraźniej jej zabrakło. Miał szansę stać się mocnym i wyrazistym liderem lewicy w Polsce, niestety w moim przekonaniu tanio się sprzedał. To nawet nie jest kwestia ambicji, bo ambicje powinny poprowadzić go do wyższych stanowisk, niż tylko Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ds. wykluczonych. Stanowisko stworzone tak szybko, jak szybko po wyborach zniknie. Uważam, że obróci się to przeciwko niemu samemu, i tak szybko jak wzbił się na wyżyny polityki, stał się gwiazdą, tak szybko zostanie w PO zmarginalizowany. Pamiętam gdy w 2004 roku powstawała SdPl, też obiecywano mi złote góry, zachęcano by wesprzeć nową lewicę. Wtedy byłem konsekwentny, zapisałem się do SLD by dać wyraz swoim przekonaniom. W polityce trzeba być autentycznym, bo wyborcy natychmiast wyczuwają fałsz.

Od sukcesu Grzegorza Napieralskiego w wyborach prezydenckich Sojusz wyraźnie osłabł, zatrzymując się w sondażach na swoich ?wyjściowych? 12-13%. Z czego to wynika?

?Wyjściowo? Grzegorz Napieralski miał 4%, uzyskał wynik kilkukrotnie lepszy, czy to zapowiedź, że SLD zdobędzie 36-40%? Tego bym sobie i Polakom życzył, aczkolwiek jestem realistą i wiem też jak mylne potrafią być sondaże przedwyborcze. Dlatego proszę się nie sugerować, lewica jest na trwałej ścieżce wzrostowej. Odczuwam to, gdy rozmawiam z mieszkańcami mojego regionu, trudnego przecież dla lewicy. Często spotykam się ze stwierdzeniem, że najwyższy czas odejść od tych POPiSowych wojen i zagłosować na Sojusz. Myślę, że wynik SLD będzie znacznie lepszy niż sondaże, które grają na emocjach przedwyborczych. I których należałoby zakazać na kilka miesięcy przed datą ogłoszenia wyborów.

Czy deklaracja posłanki Senyszyn w sprawie zaniechania prowadzenia kampanii informacyjnej jest stanowiskiem całej partii?

Eurodeputowana Senyszyn jest znana z tego, że mówi to, co myśli i za to ją cenię… Moim zdaniem Państwowej Komisji Wyborczej brakuje konsekwencji, chyba wystraszyła się skali z jaką partie ruszyły z akcją promocji własnych działań. Szkoda tylko, że uderza to również w tych, którzy przez całe cztery lata prowadzą kampanię informacyjną. Bo jak inaczej nazwać strony internetowe, czy je też należy pozamykać? Przecież taką stronę też w jakiś sposób trzeba reklamować, służy do kontaktu z wyborcą, do wymiany poglądów, także do tworzenia programu wyborczego. Choć życzyłbym sobie jako wyborca, żeby partie całe cztery lata tak dobrze informowały o swojej pracy. Ja, będąc radnym pierwszą kadencję, już po dwóch latach rozesłałem do mieszkańców miasta sprawozdanie, swoiste rozliczenie na półmetku. Tak powinny wyglądać dzisiaj standardy w polityce. Dlatego liczę na rozwagę Państwowej Komisji Wyborczej.

Trybunał Stanu dla Ziobry i Kaczyńskiego jest realny?

Wszystko zależy od uzasadnienia wniosku i woli Sejmu. Wierzę, że Ryszard Kalisz, który jest świetnym prawnikiem, nie rzuca słów na wiatr. Nie należy tej sprawy rozpatrywać w kontekście wyborczym, tu chodzi przede wszystkim o bardzo poważny zarzut wykorzystywania służb demokratycznego państwa do brutalnej wojny politycznej.

KONIEC CZĘŚCI PIERWSZEJ

Przypomnij sobie, jak przebiegały prace na raportem Ryszarda Kalisza

Zobacz, jak przedstawiają się wyniki przedwyborczych sondaży

Jak wręczenie nowoczesnego gadżetu wpłynie na wizerunek Donalda Tuska?

Podarowanie Barackowi Obamie iPada było świetnym wizerunkowym posunięciem premiera Tuska. Nie chodzi nawet o to, że zyskać może sam premier Tusk, ale Polska, która ma szansę by w pozytywny i zarazem nowoczesny sposób przebić się do mediów. Nic tak bowiem nie działa dobrze jak medialne ‘ogrzanie się’ w blasku dwóch niezwykle silnych marek: iPada od Apple’a i Baracka Obamy.

Można więc oczekiwać, że z całej wizyty Obamy w Polsce do amerykańskich mediów przedostanie się właśnie fakt obdarowania przez Polaków go iPadem. A media w Stanach Zjednoczonych uwielbiają szperać wokół swojego prezydenta. Od dawna trwa debata jakich marek technologicznych używa Obama. Jeszcze podczas kampanii prezydenckiej świat obiegło zdjęcie Obamy siedzącego przy biurku, na którym stał komputer Mac. Później Barack Obama sfotografowany został ze smartfonem BlackBerry, co było odczytane jako dowód wybrania przez prezydenta USA akurat tej mobilnej platformy rodem z Kanady.

Z iPadem Obama miał już ciekawą historię – swego czasu został poproszony przez jednego z wyborców o podpisanie się palcem na ekranie tabletu Apple’a. Obama zrobił to? dość nieporadnie, co wywołało szereg zabawnych spekulacji w amerykańskim mediach. Obama nie mógł odmówić przyjęcia podarunku od polskiego Tuska, co można uznać za niesamowicie sprytny zabieg PRowski polskiego premiera.

Dlaczego akurat iPad?

Tablet Apple’a budzi na całym świecie niezwykle gorące emocje. To jeden z tych gadżetów, wokół których nikt nie przechodzi obojętnie – jedni go kochają i nazywają pierwszym produktem ery ‘post-PC’, a drudzy wyśmiewają nazywając przereklamowanym gadżetem. Ktoś kiedyś policzył, że miesięcznie zapytań w Google’u na hasło ‘iPad’ jest więcej niż zapytań na hasło ‘Jezus’. To pokazuje jak wielkie znaczenie ma marka Apple’a nie tylko w wymiarze czysto rynkowym, ale także społecznym.

To raczej nowość, chyba nigdy żaden premier nie wręczał tabletu prezydentowi dużego państwa.

Rzeczywiście, trudno sobie przypomnieć podobny gest w najnowszej historii. Polska raczej nie była dotychczas postrzegana w świecie jako nazbyt nowoczesna, więc jest szansa na to, że choć na chwilę się to zmieni w rezultacie gestu premiera Tuska. Warto również zauważyć, że do mediów przedostała się informacja o tym, że obok iPada, na którym wgrano słynne projekty polskiego grafika komputerowego Tomasza Bagińskiego, Obama dostał także polską grę Wiedźmin 2. Szczególnie dla gry, która dosłownie kilka dni temu miała swoją premierę to nieprawdopodobny kop wizerunkowy.

We Wprost Michał Kamiński, niegdyś jeden z bardziej zaufanych ludzi Jarosława Kaczyńskiego ostrzega, że ta nowa twarz to pozory. Kamiński mówi, że Kaczyńskiego „kręci” tylko temat Smoleński. Jego zdaniem ciągłe zmiany kursu przez prezesa PIS czynią go „niewiarygodnym”.

Kamiński „nie wierzy, że PIS wygra wybory”. Co więcej uważa, że nie powinno. Według europosła transparenty i słowa o zdradzonych o świcie są „haniebne i niepatriotyczne”. A zwycięstwo Prawa i Sprawiedliwości wyniosło by wojnę polsko – polską do „przerażającego poziomu”.

Michał Kamiński mówi, że Jarosław Kaczyński powinien ustąpić z funkcji prezesa PIS, bo jego prezesowanie nie gwarantuje niczego, poza przywilejami dla Kaczyńskiego i jego wiernych ludzi. Kamiński twierdzi, że Kaczyński „to słaby, chwiejny” i pełen kompleksów przywódca.

Były prezydent powiedział mi, że Grzegorz Napieralski musi szybko zareagować na podkupywanie mu przez Platformę ludzi. Powiedział, że Tusk jest coraz bardziej zużyty. Powiedział, że dla niego w polskiej polityce nie ma już miejsca.

Zdaniem byłego prezydenta Napieralski powinien przestać upodabniać SLD to PIS, w którym wszyscy salutują, ślepo słuchając prezesa. A.Kwaśniewski mówi, że Sojusz powinien być otwarty i wielokolorowy.

Po wyborach, zdaniem byłego prezydenta w grę wchodzi tylko koalicji SLD z Platformą. Porozumienie z PIS nie wchodzi w grę.

Sondaże pokazują, że porozumienie PO- SLD może być konieczne. Zdaniem prezydenta Kwaśniewskiego Donald Tusk jest coraz bardziej zmęczony władzą.

Co dla Aleksandra Kwaśniewskiego? Moja droga polityczna w Polsce jest zakończona – mówi mi. W grę wchodzi tylko zagranica.

Prezydent Kwaśniewski wypełnił dla nas liczbami kartkę z nazwami sześciu partii.

Jeszcze dziś wywiad z Aleksandrem Kwaśniewskim tylko dla Kampanii na żywo.

Pytana o polityczną przyszłość swojego męża odpowiada dość enigmatycznie- ?Polityka jest inna, gorsza i brakuje w niej takich ludzi, jak Jan Rokita. Nie ma dużo takich polityków?. Czy sam Jan Rokita chce zatem kandydować? Czy wystartuje w jesiennych wyborach?

Sformułowanie ?wszystko na to wskazuje? oznacza zapewne, że po jesiennych wyborach w parlamentarnych ławach zasiadać będzie nie Jan Rokita, ale jego małżonka.

Jest to informacja o tyle ciekawa, że w ostatnim czasie dużo mówi się o ewentualnym starcie Jana Rokity z listy PJN. ?Super Express? zamieścił nawet bardzo wymowny fotomontaż, który miał ilustrować ten polityczny flirt.

Czy Nelli Rokita nie czuje się zazdrosna?

filmów i odpowiedzi Nelli Rokity

Po czterech latach w Sejmie Nelli Rokita przyznaje, że „zaczyna rozumieć Sejm.” Także dlatego chce jesienią kandydować ponownie.

Porównując Donalda Tuska i Jarosława Kaczyńskiego, Nelli Rokita mówi, że Premier nie jest sobą i ?wieje od niego sztucznością?, natomiast Prezes PiS jest jej zdaniem „autentyczny i pełen poczucia humoru.”

Zapytana o swoje dość oryginalne stroje Neli Rokita odpowiada, że najważniejsze to ?być sobą, kochać siebie i być ze sobą w zgodzie?. Dodać możne, że z politycznego punktu widzenia równie ważne jest, aby po prostu się wyróżniać.

Na koniec zapytana przez nas- kto jest lepszym politykiem w małżeństwie Rokitów, posłanka PiS odpowiada bez chwili zawahania?