Wątpię by któraś ze stron naprawdę wierzyła w „haki na Sikorskiego”. W tej chwili jest to jednak absolutnie drugorzędne i dla Platformy i dla PIS. Gra toczy się o co innego.

Zobacz list Lecha Kaczyńskiego do Donalda Tuska

Platforma od początku tej sprawy (wywiadu J. Kaczyńskiego w Newsweeku) robi wszystko, by przykleić do PIS łatkę „zbieraczy haków”. Prezes PIS tego słowa w wywiadzie nie użył ale reakcja PO była niezwykle ostra. Zamiast standardowego wzruszenia ramion Radosław Sikorski, Grzegorz Schetyna i Donald Tusk zareagowali oburzeniem. Bronisław Komorowski zapowiedział, że także na niego będą wyciągane haki z likwidacji WSI a Donald Tusk wysłał do prezydenta list z żądaniem wyjaśnień. Choć naprawdę prezydent nic nie zrobił by dać podstawę do takiego listu.

„Haki” są dla Platformy szalenie wygodne. Mobilizują wyborców przeciwko „groźnemu PIS”. Przypominają co by było, gdyby PIS wróciło do władzy. Dzięki nim Radosław Sikorski przedstawia się jako główny wróg „kaczyzmu”.

Odwrotnie dla PIS. Sprawa hakowa psuje nowy, łagodniejszy wizerunek partii. Prezes wyskoczył z tym wywiadem jaki Filip z konopii, nie wiadomo właściwie po co.

W pierwszym komentarzu Władysław Stasiak powiedział, że „Pałac nie będzie się babrać w hakach”. Prezydent wysłał w poniedziałek odpowiedź Donaldowi Tuskowi. Ale nie taką, jaka dla Platformy byłaby wygodna.

O zastrzeżeniach do R. Sikorskiego głowa państwa pisze: Zastrzeżenia te, będące wynikiem poważnych nieprawidłowości w trakcie pełnienia przez niego funkcji, zadecydowały o odwołaniu go ze stanowiska ministra obrony narodowej.

Prezydent podkreśla, że Donald Tusk zna wszystkie informacje od listopada 2007 i jeśli chce jeszcze raz je usłyszeć, może przyjechać do Pałacu Prezydenckiego porozmawiać z nim.

Dalej jest sprytna, polityczna część listu. Pytanie brzmi, na ile skuteczna. Czy nie jest tak, jak mówił ktoś z Platformy: „synonimem Kaczyńskich są haki”. Więc cokolwiek Lech Kaczyński napisze, ludzie dojdą do wniosku, że Kaczyńscy zajmują się wyłącznie hakami a nic na Sikorskiego nie mają.

Lech Kaczyński wymienia polskie problemy: borykamy się z rosnącym deficytem finansów publicznych, znaczącym wzrostem bezrobocia, zagrożeniem bezpieczeństwa energetycznego. Nie rozwiązane są problemy polskiej wsi i rolnictwa. Nawarstwiających się problemów służby zdrowia z pewnością nie rozwiązałaby prywatyzacja polskich szpitali.

Lech Kaczyński przypomina aferę hazardową, zarzuca rządowi i Platformie, że zajmują się tematami zastępczymi a nie prawdziwymi bolączkami polaków.

Prezydent podkreśla, że od pierwszego dnia mimo różnic współpracuje z rządem Donalda Tuska. A na końcu zarzuca liderowi Platformy, że próbuje włączyć go w wewnątrzpartyjną rozgrywkę związaną z prawyborami w PO.

Podsumowując- dobrze napisany polityczny manifest, który wrzuca piłkę z powrotem na boisko Platformy. Zajmijcie się rozwiązywaniem problemów kraju, zamiast tematami zastępczymi- to najważniejsze przesłanie listu z punktu widzenia kampanii Lecha Kaczyńskiego. Uważam, że prezydent ładnie poradził sobie z tematem hakowym. I on i jego ministrowie trzymali nerwy na wodzy i mówili dokładnie to, co powinny byli mówić. Władysław Stasiak i Paweł Wypych poradzili sobie w tym trudnym teście.

Z jednym ważnym zastrzeżeniem. Poradzili sobie na tyle, na ile było to możliwe. Jarosław Kaczyński wsadził brata na potężną minę, Platforma ładnie to rozegrało a Pałacowi pozostało gaszenie pożaru. Nie da się tego zrobić bez oparzeń.

Lech_Kaczynski_do_Donalda_Tuska